NININO

                 ساحل بهونه ای است تا هرزگاهی بغض هایم را درخلوت

                    آن درپناه صخره ها ، روی شن های نرم  و درهیجان

                      موجها خالی کنم وبگویم دریا دوست داشتنی است

                           مثل مادرم وسخاوتمندهمانند پدرم ، انگاری

                               دریا هم  چون من مجنون  و شیداست

                           افسوس که نمیدانم اودرفراق کی این همه 

                         ناله می کند و سرش را به صخرها میکوبد،آه

                      و زاری می کند ؟ دریا را دوست  دارم  زیرا هرگاه

                   تو نیستی ، شانه اش پناهگاه اشکهای من است  .......

           فکر نکنی تو قلب من یه لحظه از تو یادیه

   هی طرف :     

    برای عشق

 تمنا کن ولی خار نشو

                           برای عشق

             قبول کن ولی غرورت را از دست نده

                                                      برای عشق

              گریه کن ولی به کسی نگو

                                                                          برای عشق

                                                           مثل شمع بسوز ولی نذار پروانه ببینه

        برای عشق

         پیمان ببند ولی پیمان نشکن

                                برای عشق

              جون خودتو بده ولی جون کسی رو نگیر

           برای عشق

    وصال کن ولی فرار نکن

                                                                          (افلاطون)

آها ی تو که این همه دوری از من ...

                                                                         یه روزعشقت  رودیدم

                                                              وبرای اینکه جایش مطمئن

                                                  باشه اون رو تو قلبم

                                  قایم کردم اما نمی دونستم                                             

                       یه روزبرای اینکه اون رو                                                 

      پس بگیری قلبم رو می شکنی.                                                           

قصه ی آن دختر نابینا را میدونی که از خودش تنفر داشت

 که از تموم دنیا متنفر بود

و فقط یک نفر را دوست داشت ؟

دلداده اش را و با او چنین گفته بود :

که اگر روزی قادر به دیدن باشم

حتی اگه برای یک لحظه بتونم دنیا را ببینم

 (( عروس حجله گاه تو خواهم شد ))

و چنین شد :

آمد اون روزی که یک نفر پیدا شد که :

حاضر شد چشمانش را به دختر نابینا دهد

و دختر آسمون را دید و زمین را رودخانه ها

و درختها را آدمیان وپرنده ها را

 و نفرت  از روانش رخت  بربست

دلداده به سراغش آمدو یاد آور وعده ی دیرینش شد

(( بیا و با من عروسی کن ، ببین که سالهای سال منتظرت مانده ام ))

دختر به خود لرزید و به زمزمه با خود گفت :

این چه بخت شومی است که مرا رها نمی کند

(( دلداده اش هم نابینا بود ))

و دختر قاطعانه جواب داد :

قادر به همسری با او نیست

دلداده  رو  به دگر سو کرد که دختر اشکهایش را نبیند

 و در حالی که از او دور می شد هق هق کنان گفت :

پس قول به من بده که :

    مواظب چشمانم باشی ...

گفتمش : دل می خری؟!

پرسید چند؟!

گفتمش : دل مال تو ، تنها بخند

خنده کرد و دل زدستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل زدستش روی خاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود

                توی جهنم میبینمت آخه ما هر دو جهنمی هستیم

                تو به جرم اینکه دل منو دزدیدی و من به این

                   جرم که تو را بجای خدا پرستیدم !...

     این جهان پر از صدای پای مردمیست

                               که همچنان که تو را می بوسند

                                                    در ذهن خود طناب دار تو رو می بافند.

          هی فلانی :

اگه یک روز توپت افتاد توی حیاط همسایه وتوپت رو پاره کرد              

اصلا" ناراحت نشو چون دوستی داری که حاضره دلشو