NININO

                 ساحل بهونه ای است تا هرزگاهی بغض هایم را درخلوت

                    آن درپناه صخره ها ، روی شن های نرم  و درهیجان

                      موجها خالی کنم وبگویم دریا دوست داشتنی است

                           مثل مادرم وسخاوتمندهمانند پدرم ، انگاری

                               دریا هم  چون من مجنون  و شیداست

                           افسوس که نمیدانم اودرفراق کی این همه 

                         ناله می کند و سرش را به صخرها میکوبد،آه

                      و زاری می کند ؟ دریا را دوست  دارم  زیرا هرگاه

                   تو نیستی ، شانه اش پناهگاه اشکهای من است  .......